Benim Oryantal Hikayem

“Oryantal dansçıyım.” dediğim anda gelen tepkileri düşündüm. Bana göre bu, son derece zarif, şiirsel ve sanatsal bir dans. Hareketler komplike ve atletik yönünü geliştirmek de sizin elinizde. Peki neden insanlar sanatsal yönüne değil de, “utanç verici” yönüne odaklanıyorlar? Gece hayatının yazılı olmayan kurallarında, dansçılarla müşterilerin arasında kişisel ilişkiler olabildiği doğru evet. Peki bu özgür birContinue reading “Benim Oryantal Hikayem”

Fame, culture and freedom

I am a Turkish woman, born and raised in Istanbul, Turkey. I am a professional belly dancer and dance teacher. Travelling in Sao Paulo and Rio de Janeiro and exploring the dance scenes proved to have very interesting observations, not to mention amazing experiences. I was in two weeks for each in these impactful BrazilianContinue reading “Fame, culture and freedom”

Ölüm Kalım

2017-2020 arası yaşadığım, işsizlik ve ağır bunalım üzerine yazmak istiyorum. Artık bu dönem benim için tamamen kapandı, geride hikayeler ve anılar kaldı. Bunları dünyayla paylaşmanın hiçbir sakıncası yok artık… Varsa da umursamıyorum. İşsizlik ve mutsuzluk psikolojisinin benim için en zorlayıcı noktası, o güne kadar emek verdiğin ve elde ettiğin bütün tecrübelerin, niteliklerin, bilgilerin ve becerilerinContinue reading “Ölüm Kalım”

Gerçek

Buluğ çağında toplumla yaptığım kara anlaşma: Kabul görmek için kendimi “normal” olan birine kurban edecektim. Böylece, sıradan biri olacaktım ve tüm çilelerim son bulacaktı. Terapi sadece bu süreci kolaylaştırması için seçtiğim bir araçtı. Ve bu görevi layıkıyla yerine getirdi… 27 yaşına geldiğimde, ruhumdan geriye pek bir şey kalmamıştı. Hayatımda ilk kez, problemli alandan sağlıklı alanaContinue reading “Gerçek”

Yüzlerce selam sonra…

Bir kere kendinden koptuktan sonra, yeniden kendini bulmak ne kadar da zormuş… Hep bir eksikliğim, bir tuhaflığım, bir “kabul edilemezliğim” olduğunu hissederek büyüdüm… Sonunda bu hisler, benliğimin katili oldular: gidip kendimi en normal (olduklarını düşündüğüm) kişilere kurban ettim. Böylece her şeyden ve herkesten uzakta, rahatsızlık ve kaygı verici ihtimalleri silerek, herkes gibi yaşamaya çalıştım. AncakContinue reading “Yüzlerce selam sonra…”

An (Moment – Mother)

An, Nandu. Ny, Njenjezh. Babai, Gjyshja. Tatko, Baba.Zamanın kanından akıp gelen, bütün çiçekleriyle bana can veren anaların dilleri.Mışibziya. Selam. Gjimnaz. Sredno školo.Doğumdan, sevgiden ve karından geçen o dilin, o dillerin uçsuz bucaksız şarkısı…Sözü olmayan bir dille daha, dansımın diliyle katılıyorum size.Mutluluğu sizin sıcaklığınızla yaşadığım, özgür bedenlerinizin şarkılarını devam ettirdiğim, heceleriniz ve tınılarınız sayesinde, ilk bakıştaContinue reading “An (Moment – Mother)”

Where Have We Left Off?

Where to go from here ? How to draw lines and maintain privacy, after having exposed that I have been a survivor of domestic violence ? After reading Alice’s Miller “The Body Never Lies”, I had started sharing publically any type of harassment I had come across. The book described what I had known sinceContinue reading “Where Have We Left Off?”

Hayat Sosu

Gerçek çok acı olduğu için, yüzüne direk bakamıyoruz. Sanat bizi sarıp sarmalasın istiyoruz; gerçeği o anlatsın bize, ama okşayarak, ama severek, ama inandırarak. Direk bakmayı alışkanlık haline getirebilene ise saldırıyoruz, yok etmeye çalışıyoruz, susturuyoruz. Bu hep böyle sürüp gidecek, çoğu insan direk bakmaya hiçbir zaman ama hiçbir zaman enerjisini harcamayacak. Direk bakabilene yıkılacak tüm sorumluluk,Continue reading “Hayat Sosu”

Design a site like this with WordPress.com
Get started